...και το ταξίδι συνεχίζεται!

Κώστας Καρυωτάκης - Ένα ωραίο απόσπασμα

2013-07-07 11:13

ΜΙΚΡΑ -- ΧΩΡΙΣ ΤΙΤΛΟ

Καθώς βαδίζω, μια σκιά μ' ακολουθεί από πάνω 
σαν βαρύ νέφος ή φτερό δυσοίωνου πουλιού. 
Είναι μαζί μου όπου να πάω, μαζί μου ό,τι να κάνω, 
και δεν αφήνει ούτε να δω τον ήλιο του θεού.

*****

Σάββατο βράδυ: ανοίγουνε στο δρόμο σα λουλούδια 
οι απλές καρδιές, παθητικά ν' ανέβουνε τραγούδια 
που για τη χαρά ή τον απαλό του έρωτα ψάλλουν πόνο, 
ενώ για μένα η εβδομάδα ετελείωσε και μόνο.

*****

Ενα σπιτάκι απόμερο, στο δείλι, στον ελαιώνα, 
μια καμαρούλα φτωχική, μια βαθιά πολυθρόνα, 
μια κόρη που στοχαστικά τον ουρανό κοιτάει, 
ω, μια ζωή που χάνεται και με τον ήλιο πάει!

*****

Λύπη ας ερχόταν η χαρά, μόνο ήθελα να σπάσει 
εμέ η καρδιά κι ανάλαφρη να πέσει καταγής, 
όπως το ροδοπέταλο που θύελλα έχει αρπάσει, 
ή ακόμη που το εβάρυνε και η δρόσος της αυγής.

*****

Μίσθια δουλειά, σωροί χαρτιών, έγνοιες μικρές, και λύπες 
άθλιες, με περιμένανε σήμερα καθώς πάντα. 
Μόνο είδα, φεύγοντας πρωί, στην πόρτα μου τολύπες 
τα ρόδα, και γυρίζοντας έκοψα μια γιρλάντα.

*****

Σύμβολα εμείναμε καιρών που απάνω μας βαραίνουν, 
άλυτοι γρίφοι που μιλούν μονάχα στον εαυτό τους, 
τάφοι που πάντα με ανοιχτή χρονολογία προσμένουν, 
γράμματα που δεν έφτασαν ποτέ στον προορισμό τους

 

Για να διαβάσετε πρισσότερα ποιήματα του Κώστα Καρυωτάκη πατήστε τον παρακάτω σύνδεσμο:

http://politikokafeneio.com/kariotakis/kariotakis-elegia.htm

 

Πίσω

Αναζήτηση στο site

Φωτο που χρησιμοποιείται υπό το Creative Commons www.Photobotos.com  © 2013 Όλα τα δικαιώματα κατοχυρωμένα